|
Cümle Ağaç Uykusundan Uyandı
Cümle ağaç uykusundan uyandı Giyinmiş donunu yeşil atlastan İrenk irenk çiçeklere boyandı Gidermiş kederi kurtulmuş yastan
Bahar gelir dağlar bağlar süslenir Yel değnezse coşar dallar uslanır Bir hazin ses şafaklara seslenir Neler duymaz bad-ı saba o sesten
Eser seher yeli her sabah sabah Dalgalanır sular titreşir yaprak Saçar kokusunu menekşe zambak Hakiki bir duygu vefalı dosttan
Gezme yârim keklik gibi kayada Sakın tellerini yoldurma yâda Veysel'in âşkına al da bir bâde Doldur ver içeyim içtiğin tastan
|