Divane Gönül

Ne istersin benden divane gönül
Ben senin kahrını çekemez oldum
Fitne tarlasına sevgi tohum'um

Ne kadar uğraştım ekemez oldum

Ne bahar'ın bahar nede yaz'ın yaz
Bu ne biçim sevgi bu ne biçim naz
Kendi mezarını var elinle kaz
Dönüpte yüzüne bakamaz oldum

Divani ak ile karayı seçti
Sanma yâdlar ile konupta göçtü
Ah of dedim ama iş işten geçti
Zalimin bileğini bükemez oldum